22.9.08

Les Guitares de l'Enfer (Luik)

Bezetting:
Les Jeunes du Rythme 1956-1961: Gilbert Marechal (piano/orgel) - Roger Fellmann (sologitaar) - François Sion (bas) - Fernand Desaive (drums/zang) - José Desonnay (saxofoon) - José Thill (zang)
Les Guitares de l'Enfer 1961-1969: Roger Fellmann (sologitaar) - François Sion (basgitaar) - Fernand Desaive (drums/zang) - Jean-Marie Chandelle (slaggitaar 1962-1964) - Gilbert Marechal (orgel 1964-1966) - Francis Sion (slaggitaar 1964-1966)


Les Jeunes du Rythme
In juli 1956 vormden zes teenagers uit Luik geïnspireerd door de muziek van Bill Haley en Elvis Presley het orkest Les Jeunes du Rythme. Naast de rock-'n-roll hits speelden ze ook dansmuziek en jazz nummers. In 1959 traden ze op tijdens het 'bal de la nuit' van het fameuze "Festival de Jazz de Comblain la Tour".


Rock-'n-roll trio: LES GUITARES DE L'ENFER
Op 14 oktober 1961 vormden drie groepsleden - Roger Fellmann (sologitaar), François Sion (bas) en Fernand Desaive (drums/zang) - ter gelegenheid van een muziekwedstrijd georganiseerd door een groot Luiks warenhuis een rock-'n-roll trio. Ze speelden yé yé twist nummers in de stijl van hun Franse voorbeelden Les Chausettes Noires en Les Chats Sauvages en noemden zich Les Guitares de l'Enfer, nadat iemand in het publiek riep "ce sont vraiment les guitares de l'enfer". Hun muzikale prestaties waren later te beluisteren op de zender Europe No 1. Eigenaar Edmond Leclerq (†) van het Luikse Belgadisc label liet de nieuwe band ook snel een platencontract tekenen. Korte tijd later verschenen hun eerste singles met eigen pittige twist nummers op Belgadisc.

Hun eerste single in 1962 was een twist nummer speciaal geschreven voor hun voetbalploeg Standard Luik. Tijdens de rust van de halve finale van de Europacup wedstrijd Standard Luik tegen Real Madrid werd hun Standard-Twist gedraaid op de RTB. De plaat bereikte door deze promotie de 16e plaats van de Waalse hitparade.

De groep werd uitgebreid met Jean-Marie Chandelle op slaggitaar. Op hun volgende single Le twist du diable speelde hij voor het eerst mee. Ze werden in 1962 ook vaak gevraagd op festivals in Frankrijk en Duitsland. Er ontstonden problemen met Edmond Leclerq van Belgadisc, omdat hij ondanks de goede verkoop resultaten van hun single Standard-Twist geen betalingen aan de groepsleden overmaakte. Hij hield ze echter wel aan hun contract. Op een van hun volgende singles speelde de volledige oude bezetting van Les Jeunes du Rythme nog eens samen. Omdat het geen rock-'n-roll nummers waren, verkozen ze de plaat onder die naam uit te brengen. Twist -20 werd speciaal opgenomen voor het RTB programma "Moins 20" van presentator Michel Lemaire. Romanza werd begin 1963 hun laatste single voor Belgadisc. Vooral de B-kant was toepasselijk met Tourne la page, omdat ze voorgoed braken met Edmond Leclerq. In 1963 maakten ze hun TV debuut in het RTB programma "Dimanche en pantoufles".

">
In 1964 verliet hun begeleidingsgitarist Jean-Marie Chandelle de groep. Als vervangers kwamen Gilbert Marechal (orgel) en Francis Sion (gitaar). Ze kregen de kans om een plaat voor het Week-End label op te nemen, maar contractueel mochten ze de naam Les Guitares de l'Enfer na de breuk met Belgadisc niet meer gebruiken. Ze noemden zich Les Diaboliques en de instrumental Jackie was speciaal opgedragen aan Jackie Kennedy.

De Guitares wonnen een proces dat ze hadden aangespannen tegen Belgadisc en konden in het vervolg weer onder hun eigen vertrouwde naam verder gaan. In 1964 maakten ze een tournee door Zweden en Canada. Ze tekenden een platencontract voor Will Records, een label van Vega uit Brussel. Van de tweede single Laisse moi t'aimer, een bewerking van King of Surf van The Trashmen, verscheen alleen een proefpersing, die slechts uit 300 exemplaren bestond. Ze werden dat jaar ook winnaar van de muziekwedstrijd "La Coup de Wallonie" en gingen nog op tournee door Duitsland.

Hun laatste single met de instrumentals Enferologie en Horizon (cover van Les Chats Sauvages) werd zelfs in Japan uitgebracht op Union (US 177). De band ontving hiervoor een schamele vergoeding van BF 300.
Les Guitares de l'Enfer speelden nog tot 1969, maar alleen drummer Fernand Desaive was nog de enige die overbleef van de oorpsronkelijke beztting.

In 1995 stelden Roberet Piedboeuf en Stephan Koenig een CD-R samen met alle opnamen van Les Guitares de l'Enfer met als titel l'Intégrale 1961-1964, helaas gebruikten ze teveel nagalm tijdens het digitaal bewerken van de vinyl opnamen. Gelijktijdig schreven ze een uitvoerige biografie, die in september 1995 in het Franse verzamelaars magazine "Club de Années 60" werd geplaatst. Hier heb ik dankbaar gebruik van kunnen maken.

Les Guitares de l'Enfer
Ma femme est twist /J'ai achete une guitare - Belgadisc 5551 (1961) Les Guitares de l'Enfer
Twist a Gina / Fou comme nous - Belgadisc 5554 (1961) Les Guitares de l'Enfer
Standard Twist / Reine d'amour (Queen of love)- Belgadisc 5557 (1962) Les Guitares de l'Enfer
Le Twist du Diable / Reviens-moi - Belgadisc 5560 (1962) Les Guitares de l'Enfer
Drelin Drelin / London Twist - Belgadisc 5563 (1962) Les Guitares de l'Enfer
Mes copains les musiciens / Reve a Manuela - Belgadisc 5564 (1962) Jose Thill & Les Jeunes du Rythme
Twist -20 / Soleil Levant - Belgadisc 5565 (1962) Les Guitares de l'Enfer
Romanza / Toune la page - Belgadisc 5572 (1963) Les Guitares de l'Enfer
Jackie / La balade Irlandaise - Week-End 18.001 (1964) Les Diaboliques
Gare a la casse / La Marche Turque - Will Records 574 (1964) Les Guitares de l'Enfer
Laisse moi t'aimer (King of Surf) / Je voudrai etre une idole - Will Records 585 (1964) Les Guitares de l'Enfer
Enferologie / Horizon - Will Records 591 (1964) Les Guitares de l'Enfer

Bron: Club des Années 60 - No.20 - Sept. 1995

Geen opmerkingen: