4.10.08

LP The Flying Guitar (Palette) 1969

In 1969 twee jaar na de ontbinding van The Cousins werd gitarist André van den Meerschaut (alias André Hasse - alias André Shore) door producer Roland Kluger van Palette aangezocht om nog een LP te maken. Hij kreeg hiervoor slechts 2 muzikanten ter beschikking welke drums en bas bespeelden, zodat André al het gitaarwerk voor zijn rekening nam. Pierre Dupriez was de opnametechnicus in Studio Madeleine te Brussel en Willy Albimoor de muzikale adviseur.


De LP verscheen eind 1969 onder de titel THE FLYING GUITAR en bestond uit 11 instrumentals, waarvan 3 eigen nummers. Het album had een typische eind jaren zestig sound met psychedelische en flower-power invloeden.
Op de hoes is geen verdere aanduiding wie eigenlijk deze "flying guitarist' is, zodat voor velen onbekend is gebleven dat dit sologitarist André van de voormalige Cousins was.



LP THE FLYING GUITAR - PALETTE MPB-S-3294 (1969)
Barabajagal / Tabu / I started a joke / Electronics / It's getting better / Muskrat // Take five / Jeux Interdits / Happy Jack / Tranquility Beach /Caravan

Ook uitgebracht in Spanje op BELTER 22.545 (1971)

Single: PALETTE S-27039 Barabajaga / Tranquility Beach (1969).

Les Blue Jets (Fleron/Luik)

Van de gitaargroep Les Blue Jets is alleen bekend dat ze uit Fléron (provincie Luik) afkomstig waren. In 1963 namen ze twee singles op voor het Luikse Belgadisc label met hun zanger Tobby (een single ontbreekt nog in deze playlist). In 1964 werd een single van de groep op Philips uitgebracht met zanger Paul Simul. De laatste maakte later als solozanger een aantal platen (o.a. op Barclay en Vogue) en werkte samen met Pierre Rapsat.


Les Blue Jets
Hun instrumentale uitvoering van Czardas was duidelijk geïnspireerd door de opname van Nero & The Gladiators (Decca 1961). De sologitarist van de Blue Jets zag ook kans om de bloedstollende tempoversnelling netjes uit te voeren met een opvallend heldere gitaarsound.

Paul Simul vertolkte een eigen Franstalig blues chanson met de fraaie titel: Elle est finie la poesie

Les Blue Jets
Tu est la /Cette fille - Belgadisc 5585 (1963) Tobby et les Blue Jets
Czardas / Elle est finie la poesie - Philips 319.744 PF (1964) Paul Simul et les Blue Jets

Bronnen:
BELGIUM ROCK & ROLL

3.10.08

LP The best of Dan Ellery (Cardinal) 1973


Dan Ellery terug met knappe rock-langspeler
België heeft totnogtoe slechts twee onvervalste rockjongens voortgebracht: Burt Blanca en Dan Ellery van wie we lang niks meer hoorden, maar plots weer verrassend uit de hoek komt met de elpee “The Best of Dan Ellery”. Een langspeler die nog maar eens bewijst welk een rock-talent hij wel is.

Twaalf nummers met als absolute uitschieters “Summertime blues”- “Memphis Tennessee”- “Johnny B. Goode” – “One night with you” en “Baby lover”, een nummertje dat zo uit de jaren vijftig schijnt te zijn overgewaaid. Zeer degelijk zijn ook “Tutti Frutti” en “I” (hoewel wij toch de oude versie op zijn RCA-plaat prefereren). Eigen werk is ook "Girl of Radium" en "Allright Baby". Zijn versie van “Rock around the clock” staat wel op peil, maar dit nummer hoefde echt niet. Wij hadden in de plaats liever “Jealous tiger” of “Doewappaw” gezien. Slechts één nummer valt wat tegen, nl. Fats Domino’s “Wait and see”, waar Dan vokaal niet zo aan zijn trekken komt.

Globaal gezien dus een erg goede rockplaat die zo de pan uitswingt. Steengoede zang en fijne gitaarrifs van Ellery bijgestaan door (hoe kan het anders) Burt Blanca (gitaar), Jean-Marie Sluzny (gitaar), Philippe Decae (piano/orgel), René Goldstein (basgitaar), Jean-Pierre Honraedt (drums), Bruno Castelucci (drums), Nico Gomez (percussie), Frank Theunen (percussie), de Nanas (backing vocals) en een uitstekende blaassektie. De mixing van Ellery en Gomez en de producering van deze laatste bewijzen dat wij ook in ons land vakmensen op dit gebied bezitten. Een pluim ook voor de echt professionele arrangementen van Ellery zelf.

Terzelfdertijd werd ook een single gereleased: “Bop a Lena”- “Old MacDonald” (Cardinal C-3304). Beide kantjes zijn goed maar toch hebben wij een lichte voorkeur voor de B-zijde “Old MacDonald”.

En nu maar hopen dat deze plaat aan de fans niet onopgemerkt voorbij gaat.
Karel Bogard (Gent 1973)

LP THE BEST OF DAN ELLERY - CARDINAL C-61026 (1973)
Memphis Tennessee / Johnny B.Goode / Troubles / Tutti Frutti / Baby lover / I.... /
Summertime blues / One night with you / Girl of radium / Allright baby / Rock around the clock / Wait and see

Met dank aan piroe voor het 'terugvinden' van deze zeldzame LP.

26.9.08

James Curtis & The Madisons (Brussel)

Van deze formatie uit Brussel is alleen bekend dat ze het huisorkest waren van de Brusselse club "Ben-Hur". In de periode 1962-1963 maakten ze een reeks singles in de madison dansstijl voor het Decca label. Afgaande op hun perfect klinkende sound lijkt het mij dat we hier te maken hebben met professionele muzikanten. Ik denk hier bijv. aan Jo Postula op sologitaar. Paul Davera staat als componist bij de meeste nummers genoemd.

Hun instrumental Nosidam ('madison' achterstevoren gespeld!) verscheen in 1977 op de Decca LP "Belgian Instrumental Groups" (samengesteld door Claude Lefrancq) en in 1996 op de CD "Twist & Frit' (samengesteld door wijlen Werner Arys). Hun eerste 2 singles werden in Frankrijk op EP uitgebracht.


James Curtis & The Madisons
Madison-go (instr.) / The mashed potato stomp - Decca 26.011 (1962)
Electric call (instr.) / Lonely - Decca 26.012 (1962)
EP Madison-go (instr.) / The mashed potato stomp / Electric call (instr.) / Lonely -Decca 451.145(1962)
No-No Twist / How long you go? - Decca 26.013 (1962)
Nosidam (instr.) / going to the Ben-Hur (instr.) - Decca 23.353 (1962)
Funny Baby / Little Baby - Decca 23.444 (1963)

24.9.08

Les Croque-Morts / Les Babs et les Babettes

Bezetting: José "Gege' Heymbeek (sologitaar) - Harry Cooper (slaggitaar) - Raphaël 'Ralph' Benatar (basgitaar/piano) - Garcia Morales (drums) - Jacques 'Jacky' Timmermans (zang)

Deze formatie (waarschijnlijk uit Brussel) nam in 1962 voor het RCA label een zeer geslaagde Franse versie op van het Nederlandse nummer De hele stad is gek en dol als Suzy Twist. Voor de Franse tekst tekende Eric Genty. Dit nummer was de achterkant van de legendarische single Kom van dat dak af van Peter Koelewijn en zijn Rockets (opgenomen eind 1959). Jenny dans le miroir is een Franse cover van Ginny in the mirror van Doc Pomus en Mort Shuman en opgenomen door Del Shannon in 1962.

De groep wijzigde waarschijnlijk in 1964 hun naam in Les Babs et les Babettes en van deze nieuwe bezetting met twee extra zangeressen werd door Barclay dat jaar een single uitgebracht. Drummer Garcia Morales en organist/pianist/bassist Ralph Benatar maakten enkele jaren later samen met o.a. Francis Goya deel uit van de J.J. Band, de voortreffelijke begeleidingband van Jess & James.

Les Croque-Morts / Les Babs et les Babettes
Suzy Twist / Jenny dans le miroir - RCA 47-9404 (1962) Les Croque-Morts
N'aprochez pas / Sanglots - Barclay 62.165 (1964) Les Babs et les Babettes

Bron:
BELGIUM ROCK & ROLL

22.9.08

Les Guitares de l'Enfer (Luik)

Bezetting:
Les Jeunes du Rythme 1956-1961: Gilbert Marechal (piano/orgel) - Roger Fellmann (sologitaar) - François Sion (bas) - Fernand Desaive (drums/zang) - José Desonnay (saxofoon) - José Thill (zang)
Les Guitares de l'Enfer 1961-1969: Roger Fellmann (sologitaar) - François Sion (basgitaar) - Fernand Desaive (drums/zang) - Jean-Marie Chandelle (slaggitaar 1962-1964) - Gilbert Marechal (orgel 1964-1966) - Francis Sion (slaggitaar 1964-1966)


Les Jeunes du Rythme
In juli 1956 vormden zes teenagers uit Luik geïnspireerd door de muziek van Bill Haley en Elvis Presley het orkest Les Jeunes du Rythme. Naast de rock-'n-roll hits speelden ze ook dansmuziek en jazz nummers. In 1959 traden ze op tijdens het 'bal de la nuit' van het fameuze "Festival de Jazz de Comblain la Tour".


Rock-'n-roll trio: LES GUITARES DE L'ENFER
Op 14 oktober 1961 vormden drie groepsleden - Roger Fellmann (sologitaar), François Sion (bas) en Fernand Desaive (drums/zang) - ter gelegenheid van een muziekwedstrijd georganiseerd door een groot Luiks warenhuis een rock-'n-roll trio. Ze speelden yé yé twist nummers in de stijl van hun Franse voorbeelden Les Chausettes Noires en Les Chats Sauvages en noemden zich Les Guitares de l'Enfer, nadat iemand in het publiek riep "ce sont vraiment les guitares de l'enfer". Hun muzikale prestaties waren later te beluisteren op de zender Europe No 1. Eigenaar Edmond Leclerq (†) van het Luikse Belgadisc label liet de nieuwe band ook snel een platencontract tekenen. Korte tijd later verschenen hun eerste singles met eigen pittige twist nummers op Belgadisc.

Hun eerste single in 1962 was een twist nummer speciaal geschreven voor hun voetbalploeg Standard Luik. Tijdens de rust van de halve finale van de Europacup wedstrijd Standard Luik tegen Real Madrid werd hun Standard-Twist gedraaid op de RTB. De plaat bereikte door deze promotie de 16e plaats van de Waalse hitparade.

De groep werd uitgebreid met Jean-Marie Chandelle op slaggitaar. Op hun volgende single Le twist du diable speelde hij voor het eerst mee. Ze werden in 1962 ook vaak gevraagd op festivals in Frankrijk en Duitsland. Er ontstonden problemen met Edmond Leclerq van Belgadisc, omdat hij ondanks de goede verkoop resultaten van hun single Standard-Twist geen betalingen aan de groepsleden overmaakte. Hij hield ze echter wel aan hun contract. Op een van hun volgende singles speelde de volledige oude bezetting van Les Jeunes du Rythme nog eens samen. Omdat het geen rock-'n-roll nummers waren, verkozen ze de plaat onder die naam uit te brengen. Twist -20 werd speciaal opgenomen voor het RTB programma "Moins 20" van presentator Michel Lemaire. Romanza werd begin 1963 hun laatste single voor Belgadisc. Vooral de B-kant was toepasselijk met Tourne la page, omdat ze voorgoed braken met Edmond Leclerq. In 1963 maakten ze hun TV debuut in het RTB programma "Dimanche en pantoufles".

">
In 1964 verliet hun begeleidingsgitarist Jean-Marie Chandelle de groep. Als vervangers kwamen Gilbert Marechal (orgel) en Francis Sion (gitaar). Ze kregen de kans om een plaat voor het Week-End label op te nemen, maar contractueel mochten ze de naam Les Guitares de l'Enfer na de breuk met Belgadisc niet meer gebruiken. Ze noemden zich Les Diaboliques en de instrumental Jackie was speciaal opgedragen aan Jackie Kennedy.

De Guitares wonnen een proces dat ze hadden aangespannen tegen Belgadisc en konden in het vervolg weer onder hun eigen vertrouwde naam verder gaan. In 1964 maakten ze een tournee door Zweden en Canada. Ze tekenden een platencontract voor Will Records, een label van Vega uit Brussel. Van de tweede single Laisse moi t'aimer, een bewerking van King of Surf van The Trashmen, verscheen alleen een proefpersing, die slechts uit 300 exemplaren bestond. Ze werden dat jaar ook winnaar van de muziekwedstrijd "La Coup de Wallonie" en gingen nog op tournee door Duitsland.

Hun laatste single met de instrumentals Enferologie en Horizon (cover van Les Chats Sauvages) werd zelfs in Japan uitgebracht op Union (US 177). De band ontving hiervoor een schamele vergoeding van BF 300.
Les Guitares de l'Enfer speelden nog tot 1969, maar alleen drummer Fernand Desaive was nog de enige die overbleef van de oorpsronkelijke beztting.

In 1995 stelden Roberet Piedboeuf en Stephan Koenig een CD-R samen met alle opnamen van Les Guitares de l'Enfer met als titel l'Intégrale 1961-1964, helaas gebruikten ze teveel nagalm tijdens het digitaal bewerken van de vinyl opnamen. Gelijktijdig schreven ze een uitvoerige biografie, die in september 1995 in het Franse verzamelaars magazine "Club de Années 60" werd geplaatst. Hier heb ik dankbaar gebruik van kunnen maken.

Les Guitares de l'Enfer
Ma femme est twist /J'ai achete une guitare - Belgadisc 5551 (1961) Les Guitares de l'Enfer
Twist a Gina / Fou comme nous - Belgadisc 5554 (1961) Les Guitares de l'Enfer
Standard Twist / Reine d'amour (Queen of love)- Belgadisc 5557 (1962) Les Guitares de l'Enfer
Le Twist du Diable / Reviens-moi - Belgadisc 5560 (1962) Les Guitares de l'Enfer
Drelin Drelin / London Twist - Belgadisc 5563 (1962) Les Guitares de l'Enfer
Mes copains les musiciens / Reve a Manuela - Belgadisc 5564 (1962) Jose Thill & Les Jeunes du Rythme
Twist -20 / Soleil Levant - Belgadisc 5565 (1962) Les Guitares de l'Enfer
Romanza / Toune la page - Belgadisc 5572 (1963) Les Guitares de l'Enfer
Jackie / La balade Irlandaise - Week-End 18.001 (1964) Les Diaboliques
Gare a la casse / La Marche Turque - Will Records 574 (1964) Les Guitares de l'Enfer
Laisse moi t'aimer (King of Surf) / Je voudrai etre une idole - Will Records 585 (1964) Les Guitares de l'Enfer
Enferologie / Horizon - Will Records 591 (1964) Les Guitares de l'Enfer

Bron: Club des Années 60 - No.20 - Sept. 1995

20.9.08

Gus Derse & The Kili-Jacks (Brussel)

Bezetting: Gustave Dereze alias Gus Derse (basgitaar) - Willy Dumas (sologitaar) - Marc Dealer (gitaar/zang) - Jean Kesterman (tenor-saxofoon) - George Cappart (drums)

Gustave Dereze (alias Gus Derse) was een geschoold muzikant (hij kreeg zeven jaar vioolles) en had zich ook bekwaamd op gitaar en hawaiiangitaar. In 1959 nam hij de plaats in van André van den Meerschaut (in militaire dienst) als sologitarist van La Jeune Equipe. Ze speelden voor de jet-set van de Belgische hoofdstad. Op het repertoire stonden zowel, walsen, tango's, boogies als Latijns-Amerikaanse muziek (met name cha-cha-cha-stijl), maar ook hits van Bill Haley, Elvis Presley en Little Richard.


GUS DERSE & THE KILI-JACKS

Na zijn 15 maanden dienstttijd nam André van den Meerschaut zijn plaats in bij de groep. Gus Derse ging basgitaar spelen. Op 1 en 14 juli 1960 trad La Jeune Equipe met de broers Van den Meerschaut: André (alias André Hasse of Shore), Guido (alias Guy Dovan), Gus Derse en drummer Adrien Ransy op voor een afgeladen volle zaal in de club "Les Cousins" op de bovenverdieping van het pand Grote Markt 7 te Brussel. De uitbater Jean-Paul Wittemans verzocht de groep daarna om een cha-cha-cha nummer op nemen voor zijn club in de stijl van The Chakachas van Gaston Boogaerts. Regelmatige bezoeker van de club Roland Kluger had zijn vader Jacques Kluger ondertussen bereid gevonden om de plaat op zijn Palette label uit te brengen.

De vier groepsleden werkten twee nummers uit, gebaseerd op oude scoutsrijmpjes. Het eerste was Fuego (een ritmische cha-cha-cha) en het tweede Kili Watch, een rasechte rocker. Op 15 september 1960 werden beide nummers met hulp van enkele studiomuzikanten (waaronder Freddy Sunder) opgenomen in de Philips studio. Er moest ook een goede naam voor de groep komen. Uit dankbaarheid voor de hulp van Jean-Paul Wittemans opteerde men voor de naam The Cousins!
Wittemans bestelde 1000 exemplaren voor zijn clubleden en er was een feestje door hem georganiseerd bij het uitbrengen van de single op 14 oktober 1960 in het Plaza Hotel te Brussel. Deze eerste exemplaren zijn heel speciaal, aangezien Fuego daarop als de A-kant stond afgedrukt. Kili-Watch zou echter de doorbraak voor The Cousins worden, maar dat is een heel ander verhaal.

Gus Derse was al snel uit de groep gezet door de overige 'Cousins'. Gus had buiten het medeweten van de anderen, de twee nummers op zijn naam gedeponeerd bij SABAM, ondanks dat alle vier er aan hadden meegewerkt. Gus moest noodgedwongen zijn eigen groep oprichten. Hij verzamelde uitstekende muzikanten om zich heen en begon als Gus & The Jets. Maar al vlug werd de naam in samenspraak met platenmaatschappij Barclay veranderd in (Gus Derse & ) The Kili-Jacks. De groep ging evenals The Cousins exclusief op Framus gitaren spelen. Gus schreef enkele nummers in de stijl van Fuego en Kili Watch, maar dat succes kon hij nooit meer evenaren. De eerste single John Johnson bereikte nog de 21e plaats van de hitparade in maart 1961.

Zijn tenor-saxofonist Jean Kesterman kreeg op latere singles steeds meer een hoofdrol, met name in de twist en madison stijl in 1962. Op enkele singles is ook een organist actief. Een van de betere rock instrumentals Slop Well in de stijl van The Cousins en Burt Blanca verscheen eveneens in 1962, maar bleef toto op heden zo goed als volslagen onbekend bij de liefhebbers. In Frankrijk werden enkele EP's uitgebracht van de Kili-Jacks op Barclay.

The Kili-Jacks namen na afloop van hun contract bij Barclay in 1963 nog een single op voor Decca. Hetzelfde Decca bracht in 1964 ook hun single Doo Doo Doo / Jingles nog een keer opnieuw uit. Verder werd er nog een single uitgebracht op Show Records met de nummers: Tout ca c'est du vent / Madeleine. Helaas niet in mijn bezit.

The Kili-Jacks zouden blijven bestaan tot in 1969. Gustave Dereze bleef de royalties van Kili Watch ontvangen en bouwde een briljante carrière op als administratief directeur voor de Brusselse dienst openbare werken.


Gus Derse and The Kili-Jacks
John Johnson / Uele - Barclay 62.932 (1961)
Tee-Ya-Ya-Ho / Kole Kole - Barclay 60.934 (1961)
EP John Johnson / Uele / Tee-Ya-Ya-Ho / Kole Kole - Barclay 72.464 (1961)
Polly Polly / China Rock - Barclay 62.941 (1961)
Rag Mop / Hey You - Barclay 62.952 (1962)
Bowling Twist / Bei mir bist Du schön - Barclay 62.958 (1962)
Slop Well / Lost Island - Barclay 62.959 (1962)
Madison Knokke / Square Dance - Barclay 62.962 (1962)
Madison Time / Casson la Baraque - Barclay 62.963 (1962)
EP Madison Knokke / Square Dance / Madison Time / Casson la Baraque - Barclay 72.560 (1962)
Jingles / Doo Doo Doo - Barclay 62.966 (1963)
Aloha Tamoure / Oi et Moi - Barclay 62.967 (1963)
Maybe Baby / Hey, hully Gully Baby - Decca 23.449 (1963)
Jingles / Doo Doo Doo - Decca 23.581 (1964)
Tout ca c'est du vent / Madeleine - Show Records SH .... (1965)


The Kili Jacks - Slop Well (slideshow)

Bron: TWIST AND FRIT' - Concept & research: Werner Arys († 2005)
Met dank aan Luc Rofessart voor zijn bijdragen.

13.9.08

André Brasseur & his Multi-Sound Organ (1965-1966)

André Brasseur werd op 11-12-1939 geboren in Ham-Sur-Sambre (deelgemeente van Jemeppe-Sur-Sambre) in de Waalse regio Namen-Charleroi.


André Brasseur met zijn combo (drums, bas, gitaar, saxofoon) ca.1966
Als kind raakte hij onder de indruk van zijn neef die klassiek werk van Mozart en Bach op de piano speelde. André ging cello (violoncello) studeren op het "Censervatoire de Musique" te Tamines. In 1958 en 1959 won hij de 1e prijs op cello tijdens een jaarlijks concours op het conservatorium. Niet lang daarna ontdekte hij de jazz en begon geïnspireerd door het werk van Thelonious Monk, Oscar Peterson en Errol Garner piano te spelen. Hij vormde het "Trio André Brasseur" met een bassist en drummer (volgens een bron zou dit Bruno Castellucci geweest zijn). Met het trio werd in 1962 een plaatopname gemaakt met de eigen nummers "Exiting blues / December" voor het Discophila label van de gebroeders Piret uit Namen. Daarna moest André in militaire dienst.


Hij kreeg de mogelijkheid aangeboden om met een militair jazz ensemble op het befaamde festival van Complain-la-Tour op te treden. André schakelde over op Hammond orgel en liet zich inspireren door Jimmy McGriff, Jimmy Smith, Billy Preston, Jack McDuff enz. Er werd in de kazerne gerepeteerd en Brasseurs militaire band speelde naast jazz standards ook eigen werk.

In 1963 verbleef André Brasseur in Parijs om zich verder als componist te bekwamen. In deze periode schreef hij "Virginia" voor de Franse zanger/tekstdichter Jean-Claude Darnal. Het nummer verscheen op een Vogue EP.

Tijdens zijn lang contract in 1965 in Hotel Metropol te Brussel kwam André Brasseur in contact met Roland Kluger van Palette Records. Na een eerste single met Hold up / Far-West kreeg hij het verzoek om de herkenningsmelodie voor het RTB programma "Interville 1965" (de uitzending duurde 230 minuten, vandaar Special-230) te schrijven. Zelf kwam Brasseur met zijn instrumentale compositie Early Bird, genoemd naar de eerste communicatiesatteliet die in 1965 in een baan om de aarde werd gestuurd. Producer Roland Kluger was niet tevreden over de opname die André en zijn begeleidingsgroep in zijn Madeleine Studio hadden opgenomen. Kluger wilde het nummer wat meer aankleden met koorwerk in de stijl van Ray Conniff. Na deze dubbing bleef van het orgelgeluid echter niet veel meer over. Door een fout van opnametechnicus Roger Verbestel, hij draaide het nummer op halve snelheid af, kreeg André Brasseur plotseling een ingeving. Hij speelde naast deze vertraagde opname nog een spoor in op werkelijke snelheid. Het eindresultaat na mixing op normale snelheid was het karakteristieke hoge geluid van een bijna electronisch klinkend Hammond orgel. De sound was zo per toeval geboren!

De plaat stond wekenlang no.1 in de Belgische hitparade en werd wereldwijd uitgebracht. Van Early Bird werden in 1965 meer dan 6 miljoen exemplaren verkocht. De naam van André Brasseur & his Multi-Sound organ was nu een begrip geworden. Een hele reeks singles en enkele LP's op Palette volgden in de tweede helft van de zestiger jaren. Alleen Atlantide / Studio 17 (no.16) en Mad Train (no.22) bereikten nog de Belgische hitparade. Opvallend veel radiozenders (met name piraten zeezenders) gebruikten zijn instrumentals als herkeningstune voor diverse programma's.

 

André Brasseur had in 1965 met zijn Hammondorgel al een soort discogeluid ontwikkeld, nog voordat het begrip 'Disco' algemeen bekend was geworden. Brasseur opende zelf ca. 1967 ook twee discotheken "Pow Pow“ in Marche-en Famenne en "La Locomotiv“ in Barbençon bij Beaumont. In de jaren '70 nam André Brasseur nog een reeks singles op voor RCA en maakte hij een tijd lang deel uit van de Bluesworkshop, de begeleidingsgroep van Roland Van Campenhout, en toerde hij mee door het Verre Oosten.

Hold Up / Far-West - Palette PB 40.220 (1965)
Special-230 / Early Bird (Satellite) - Palette PB 40.231 (1965)
EP Multi-Sound Organ - Palette 7262 (1965)
- Hold Up / Far-West / Special-230 / Early Bird
Studio 17 (Little Joker)/ Atlantide - Palette PB 40.240 (1965)
EP Atlantide - Palette EPPB 7264 (1965)
- Atlantide / Studio 17 / The Monkey / Bill
Mad Train / A taste of tobacco - Palette PB 40.248 (1966)
EP Four More Multi-Sounds! - Palette EPPB 7266
- Mad Train / A taste of tobacco / Lonely Beach / The Invasion
Holiday / The Kid - Palette PB 45.211 (1966)
Ballade on the beach / Taxco - Palette PB 40.251 (1966)
Big Fat Spiritual / Ah! Ah! Ah! Baby - Palette PB 25.484 (1966)
LP Multi-Sound Organ - Palette MGPB-S9470 (1966)
- Big Fat Spiritual / The Kid / Idalgo Moan / Wild Race / Ballade on the beach / Holiday
- Ah! Ah! Ah! Baby / Taxco / Devil dream / Joy / Ad Lib / On the spot